Η άγνωστη δίκη των γιατρών των ναζί – Γιατί δεν δικάστηκε ο περιβόητος Μένγκελε

Στις 9 Δεκεμβρίου 1946, ξεκίνησε η “Δίκη των Ιατρών”, μία από τις Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατηγορούμενοι ήταν 20 κορυφαίοι γιατροί των ναζί και 3 υψηλόβαθμοι Γερμανοί αξιωματούχοι. Κατηγορήθηκαν ότι είχαν εμπλακεί σε ναζιστικούς πειραματισμούς και μαζικές δολοφονίες με το πρόσχημα της ευθανασίας.

Στη ναζιστική Γερμανία οι γιατροί σχεδίασαν και θέσπισαν το «Πρόγραμμα Ευθανασίας», που ήταν η συστηματική δολοφονία όλων εκείνων που θεωρούνταν ανάξιοι για να ζήσουν. Επιπλέον, στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Γερμανοί γιατροί πραγματοποίησαν ψευδοεπιστημονικά πειράματα χρησιμοποιώντας χιλιάδες φυλακισμένους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Οι περισσότεροι από όσους έγιναν πειραματόζωα πέθαναν ή είχαν μόνιμες βλάβες. Τα περισσότερα θύματα των πειραμάτων ήταν Εβραίοι, Ρομά, Πολωνοί και Ρώσοι. Επίσης οι γιατροί κατηγορήθηκαν και για διάπραξη εγκλημάτων σε Γερμανούς υπηκόους, όπως και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, τα SS.

Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπισαν τις εξής κατηγορίες:

1. Συνωμοσία προς διάπραξη εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητος, όπως περιγράφεται στα σημεία (2) και (3) που ακολουθούν.

2. Εγκλήματα πολέμου: Διεξαγωγή ιατρικών πειραμάτων, χωρίς τη συναίνεση του υποκειμένου, σε αιχμαλώτους πολέμου και πολίτες κατεχομένων χωρών και συμμετοχή σε μαζικές δολοφονίες κρατουμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

3. Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας: Διάπραξη των στο σημείο (2) αναφερόμενων εγκλημάτων και σε Γερμανούς πολίτες.

4. Συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση

Το Δικαστήριο έλαβε το προσωνύμιο “Στρατοδικείο αριθ. Ι” (Military Tribunal No I), συνεδρίασε συνολικά 139 φορές στο Δικαστικό μέγαρο της Νυρεμβέργης από τις 9 Δεκεμβρίου 1946 μέχρι τις 20 Αυγούστου 1947, οπότε και ανακοινώθηκαν οι ποινές

Από τους 23 κατηγορούμενους 7 καταδικάστηκαν σε θάνατο, 9 σε ποινές από 10 χρόνια φυλάκιση ως και ισόβια κάθειρξη, ενώ 7 αθωώθηκαν.

Γιατί δεν δικάστηκε ο Γιόζεφ Μένγκελε;

Σίγουρα ο πιο γνωστός από τους εγκληματίες Γερμανούς γιατρούς των ναζί ήταν ο Γιόζεφ Μένγκελε , ο διαβόητος « άγγελος του θανάτου» του Άουσβιτς. Ο Μέγκελε όμως δεν δικάστηκε ποτέ για τα εγκλήματα του. Πρόκειται όχι απλά για τον πιο γνωστό από τους εγκληματίες Γερμανούς γιατρούς, αλλά και τον πιο διεστραμμένο.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρει κανείς χαρακτηρισμό για έναν άνθρωπο, ο οποίος άνοιγε τα κεφάλια των κρατούμενων στο Άουσβιτς, ενώ αυτοί ήταν ζωντανοί, για να δει πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος!

Στις 17 Ιανουαρίου 1945, ο Μένγκελε έφυγε από το Άουσβιτς και πήγε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Γκρος-Ρόζεν, όπου συνέχισε τα θανατηφόρα «πειράματά» του.

Στις 5 Φεβρουαρίου, εγκατέλειψε και το Γκρος-Ρόζεν και εντάχθηκε σε μία μονάδα της Βέρμαχτ, η οποία λίγο αργότερα παραδόθηκε στους Αμερικανούς. Μετά από τρεις μήνες αφέθηκε ελεύθερος, καθώς δεν είχε γίνει γνωστή η δράση του και με το όνομα Φριτς Χόλμαν, κρύφτηκε σ’ ένα απομονωμένο αγρόκτημα στο Ροζενχάιμ της Βαυαρίας (φθινόπωρο 1945).

Εκεί έμεινε ως τον Απρίλιο του 1949, οπότε με το όνομα Χέλμουτ Γκρέγκορ πήγε στη Γένοβα και στις 20 Ιουνίου 1949, με το ατμόπλοιο «North King», έφυγε για το Μπουένος Άιρες. Όπως είναι γνωστό, στην Αργεντινή είχαν καταφύγει και άλλοι εγκληματίες πολέμου, οι οποίοι βοήθησαν τον Μένγκελε να φτάσει στη λατινοαμερικάνικη χώρα χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα του Ερυθρού Σταυρού. Εκεί έζησε ως το τέλος της δεκαετίας του 1950. Μια φορά τουλάχιστον, με πλαστή ταυτότητα ταξίδεψε στη Γερμανία. Γνωρίζοντας ότι καταζητείται, κατέφυγε στην Παραγουάη. Μετά τη μυθιστορηματική απαγωγή και μεταφορά από τη Μοσάντ στο Ισραήλ του Άντολφ Άιχμαν, αρχιτέκτονα του Ολοκαυτώματος (η σύλληψη του έγινε στην Αργεντινή το 1960), ο Μένγκελε κατέφυγε στη Βραζιλία και συγκεκριμένα στο Σάο Πάολο, όπου ζούσε σε φτωχικές σχετικά συνθήκες. Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1979 στη Βερτόγκα. Ενώ κολυμπούσε, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πνίγηκε.

Ο Γιόσεφ Μέγκελε, ο διαβόητος « άγγελος του θανάτου» του Άουσβιτς, άνοιγε τα κεφάλια των κρατούμενων στο Άουσβιτς, ενώ αυτοί ήταν ζωντανοί, για να δει πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος! Δεν δικάστηκε ποτέ για τα εγκλήματα του. 

Πηγή

Σχόλιο Ρωμιού: Η διαφορά του τότε και του τώρα είναι η εξής: Τότε για να την γλυτώσει κάποιος παραβάτης έπρεπε να δραπετεύσει και έφευγε κυνηγημένος, ενώ τώρα δεν χρειάζεται να κρύβεται. Έχει το ακαταδίωκτο…..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *